نہ آنویں توں ،مُٹھ وچ ہاں ،بے رُخیاں ،ارمان ،اے ہمت نی ،پگ دی شان ،لاوارثی لاش ،چس ،غلطی ، سرائِیکی شاعری

 

نہ  آنویں  توں

نہ  ڈکھ  تے  درد  ونڈانویں  توں

ساکوں  ہاں  دے  نال  نہ  لاویں توں

اج  جانی   او  ملنڑ  جو   نیں  آندا 

کلھ قبر  دے  وی  نہ  آویں   توں

مُٹھ وچ  ہاں

سر   کھاونڑ  میڈا   کاں  آ   گے

کوئی   ڈیونڑ  لگدے  دھاں  آگے 

تیڈی  مونجھ  ستائے  اَح  ایں  میکوں

میڈا  جانی   مُٹھ  وچ   ہاں  آگے

بے  رُخیاں 

نہ  کر  گالھیں  دِلبر   بدلرنڑ   یا  تُرٹنر  دیاں  

نصیباں  دیاں  گالھیں  ہن  جیتنڑ  ہارنڑ  دیاں

بے  رُخیاں  تیڈیاں  نی  برداشت  تھیندیاں 

نہ  ڈے  ساکوں جانی  توں  ماراں  مڑن  دیاں

ارمان

میکوں  ڈکھّا   ڈیکھ  تے  ڈکھ اِچ   ہر  انسان   دیاں  ہنجھوں   ویہہ  پِن 

میڈے  ڈکھ  تے  پھٹ  چُچلاندے   ہوئے  جانی   دیاں  ہنجوں    ویہہ  پِن

ارمان  جو  اَئے  ارمان  کرنڑ  ارمان  دیاں   ہنجھوں     ویہہ  پِن 

بھوئیں  لگدے  روندی  ہئی  اَسمان  دیاں  ہنجھوں   ویہہ  پِن

اے  ہمت  نی 

اساں  ڈکھے  ڈکھ  دی  چکی  وِچ  ہر  روز  پِسیندے  پےَ     ہیں  جیندے  پےَ   ہیں  

پئی  غربت   ہے   گل  ساڈے    بہوں  اوکھے   تھیندے     پےَ     ہیں  جیندے  پےَ   ہیں 

بس  ہر  اک   شخص  دے  پیراں   وچ   ڈینہ  رات  مندھیندے   پےَ     ہیں  جیندے  پےَ  ہیں 

اے  ہمت  نی   جانی   نفرت  دیاں  زہراں  وی  پیندے   پےَ     ہیں  جیندے  پےَ   ہیں   

پگ  دی   شان 

جیندا  ہر  نخرہ  میں    ہُنڑ    تونڑی  برداش  کریندا  رہ  گیا  ہاں

گئے  نکھڑ  ادنی ٰ  گالھ  پِچھوں  ہتھ  جوڑ  منیندا  رہ   گیا   ہاں  

توڑے  رو  رو    جانی  ونجا  اونکوں  واسطے  ڈیندا   رہ  گیا  ہاں  

نِسی   پگ  دی  وی  شان  رکھی   بھانویں  پیریں  ہتھ  سٹیندا  رہ  گیا  ہاں 

لاوارثی  لاش 

ہے  مس  وی  قلم   دی  مُک  ویندی   جڈاں  درد   لکھینداں   زندگی  دے 

واہندے  رَت   دے  نیر  ہِن   جَیں  ویلے   میں   پھول  پُھلینداں  زندگی  دے 

وَل  اپنڑیں  نال  میں  آپ   ولا   بہہ  حال   کرینداں  زندگی  د  ے

لاوارثی  لاش   دے  وانگ  جانی   پیا   ڈینہ  گزرینداں   زندگی   دے

چس

دِل    دِل    یار  محبت   وچ   ایں  گئی  ہے  پھس  بس   کیا      پُچھدیں 

دِل  دِل   دی  من  کے  تھی   گئی  ہَیں  مجبور   بے   وس   بس  کیا     پُچھدیں

دِل  دِل  دا  واقف  نہ   جو   ہئی  گئی   لگ  ہے   کس   کیا      پُچھدیں 

دِل   دِل  کوں   جانی   دِل   ساڑے  نی  رہ   گئی   چس   کیا      پُچھدیں

غلطی 

ایویں   مفت  اِچ   موڈ   بنڑائی   رکھدیں   نہ   کیتی   کر  دُھنڑ   دُھنڑ  ڈس   چا 

نہ  ایڈا   یار   اُبھالا   تھی   پہلے   میڈی   بہہ  تے   سُنڑ    ڈس  چا 

ہونویں  تنگ   میں  توں   ڈے  چھوڑ  بیشک  ایویں   آپوں  نہ   تنڑ   وُنڑ  ڈس  چا 

میڈے  کولوں  جانی  تھئی  ہوے  جے  غلطی  کُئی  میکوں   ہُنڑ  ڈس  چا  

 

محمدشعیب